Accusationes quae

Accusationes et accusatores, quae leges saeculi non admittunt…

Q. Synodus Palmaris a. 502 (Mommsen, MGH Auct. ant. 12 p. 428 l. 20f.): ut quos ad accusationem leges saeculi non admittunt, his dicendi in cognitione vel adsequendi aliquid deneganda esset licentia.

Ben. Lev. II, 381f (Pertz, MGH LL II, 2 S. 93b Z. 67f.): Accusatores et accusationes, quas leges seculi non adsciscunt, canonica funditus repellit auctoritas. – Same text in Coll. Dan. 135b (Schon, MGH Studien u. Texte 38 p. 64 l. 3f.). Received in Untersammlung 5, c. 11 (Schieffer, MGH Conc. 4 Suppl. 2, p. 44 l. 7f.).

Ben. Lev. II, 436 Rubric (Pertz, MGH LL II, 2 p. 98b l. 39f.): UT CLERICI DE HIS CAUSIS, QUAS SECULI LEGES NON ADMITTUNT, MINIME IMPETANTUR.

Ben. Lev. III, 108 (Schmitz, libIII.pdf, p. 28 l. 1–3): DE ACCUSATORIBUS ET ACCUSATIONIBUS SUBMOVENDIS, QUAS LEGES NON ADMITTUNT. Accusatores et accusationes, quas seculi leges non admittunt, et nos submovemus. – Same text in Ben. Lev. Add. 4, 22 (Schmitz, additio4.pdf p. 11 11. 5–10).

Ben. Lev. III, 117 (Schmitz, libIII.pdf, p. 30 l. 5–8): DE HIS, QUOS LEGES SECULI NON ADMITTUNT; IN CLERICORUM CAUSIS NON ADMITTENDIS. Quos leges seculi non admittunt, his dicendi in cognitionem vel adsequendi aliquid deneganda est licentia.

Ben. Lev. III, 307 (Schmitz, libIII.pdf p. 79 l. 5–10): DE ACCUSATORIBUS ET ACCUSATIONIBUS, QUAS SECULI LEGES NON ADMITTUNT, A CLERICORUM CAUSIS REPELLENDIS. Accusationes et accusatores atque earum negotia, quae saeculares non asciscunt leges, divina ac synodica funditus a clericis repellere auctoritate censemus, quia indignum est superioribus pati ab inferioribus, quae inferiores ab eis uti despiciunt. – Same text in Cap. Ang. 9b (Schon, MGH Studien u. Texte 39 p. 114 l. 2–p. 115 l. 3), which is received by Untersammlung 5, c. 10 (Schieffer, MGH Conc. 4 Suppl. 2 p. 44 l. 3–5).

Decretals:
Isidorus Mercator c. 10: Ben. Lev. II, 381f.
Ps.-Clemens I, J3 †26.13: uncertain.